http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/90 Sat, 04 Apr 2026 13:18:44 GMT 2026-04-04T13:18:44Z http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/827 Współczesne bezpieczeństwo. Wyzwania. Szanse. Zagrożenia (cz. 1) / pod red. Mariana Żubera Żuber, Marian Wśród wielu kategorii, a także pojęć opisujących funkcjonowanie państwa, „bezpieczeństwo” stanowi, niezależnie od etapu rozwoju historycznego, jedno z najważniejszych zagadnień, któremu poświęca się wiele uwagi i które zajmuje podstawowe miejsce w jego polityce. Wynika to z faktu, że państwa kierują się dwoma podstawowymi motywami: wolą przetrwania i zachowania własnej egzystencji oraz tożsamości, wyrażaną z jednej strony w nieustannym poszukiwaniu optymalnego bezpieczeństwa, z drugiej zaś rozwoju oraz wzrostu znaczenia państwa. Pojęcie „bezpieczeństwo” kształtowało się i rozwijało wraz ze zmianami zachodzącymi w danym państwie, a ściśle związane jest ono z terminem „zagrożenie”. Upadek systemu dwubiegunowego, będący wynikiem zmian ustrojowych, jakie miały miejsce pod koniec lat 90. ubiegłego wieku, doprowadził do zmiany w postrzeganiu zagrożeń. Od tej pory zagrożenie militarne, wcześniej stanowiące główny powód troski o bezpieczeństwo danego państwa, zaczęło mieć dużo mniejsze znaczenie. Pojawiły się zagrożenia i wyzwania o zupełnie innym charakterze. Wśród tych zagrożeń główne miejsce zajmują kryzysy regionalne i subregionalne, bardzo często stanowiące źródło zapalne kryzysów o znacznie większym zasięgu i natężeniu. To one obecnie są przedmiotem stałej troski w polityce bezpieczeństwa Unii Europejskiej. Wiele miejsca tej problematyce poświęcono m.in. w Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa, która dokładnie precyzuje i charakteryzuje elementy stanowiące największe zagrożenie dla bezpieczeństwa europejskiego oraz globalnego. W dniach 10-11 czerwca 2024 roku na Wydziale Nauk o Kulturze Fizycznej i Bezpieczeństwie Akademii Nauk Stosowanych w Nowym Sączu, na pierwszej konferencji naukowej z cyklu „Współczesne bezpieczeństwo. Wyzwania. Szanse. Zagrożenia”, zebrali się naukowcy i praktycy zajmujący się problematyką zagrożeń oraz sposobami zapewnienia bezpieczeństwa. Wydarzenie to miało na celu integrację środowisk zajmujących się powyższą tematyką i wymianę poglądów związanych głównie z ograniczaniem oraz likwidacją skutków potencjalnych zagrożeń, czego owocem jest niniejsza publikacja. Zakres tematyczny poszczególnych rozdziałów jest bardzo szeroki, co wynika z interdyscyplinarnego charakteru powyższej tematyki. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/827 2024-01-01T00:00:00Z http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/814 Identyfikacja związków złowonnych w powietrzu atmosferycznym i diagnostyka mikrobiologiczna wokół rzeczywistych obiektów Zwoździak, Jerzy; Szałata, Łukasz; Paciorek, Małgorzata; Jadczyk, Piotr; Byelyayev, Maksym Oddziaływanie odorotwórcze i mikrobiologiczne zakładów produkcyjnych jest istotnym źródłem konfliktów społecznych. Określenie, w jakim stopniu emisje związków zapachowych i zanieczyszczeń mikrobiologicznych wpływają na uciążliwość zapachową/ mikrobiologiczną w otoczeniu źródła emisji, zwłaszcza gdy znajdują się tam obszary mieszkalne, staje się ważnym problemem. W tym celu realizowane są zarówno badania terenowe, jak i symulacyjne, wykorzystujące modele transportu i rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w atmosferze. W monografii omówiono oba te podejścia na przykładzie dwóch istniejących zakładów produkcyjnych o odmiennej specyfice − pierwszy to ferma trzody chlewnej, a drugi to zakład branży motoryzacyjnej. Stwierdzono duże rozbieżności pomiędzy wynikami uzyskanymi z pomiarów odorów w otoczeniu zakładów i przy zastosowaniu referencyjnego modelu dyspersji i/lub modelu CALMET/CALPUFF. Przeprowadzone analizy wyraźnie wskazują, że nawet zaawansowane modele dyspersji, wyposażone w prawidłowe dane wejściowe, mogą w ocenie różnić się od wyników badań terenowych, a oba podejścia mogą odbiegać od faktycznych odczuć osób zamieszkujących w sąsiedztwie obiektów potencjalnie oddziałującymi zapachowo. Przedyskutowano możliwe przyczyny tych rozbieżności. Stwierdzono, że obecnie stosowane metody wyznaczania propagacji zapachów – odorantów są niedoskonałe, gdyż nie uwzględniają „tunelowania odorowego”, które jest ważne w rozprzestrzenianiu zapachów. Mon, 01 Jan 2024 00:00:00 GMT http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/814 2024-01-01T00:00:00Z http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/790 Fizjoterapeutyczna ocena stóp oraz wybrane wskaźniki antropometryczne w badaniach przesiewowych dzieci z sądeckich przedszkoli Zwolińska-Mirek, Katarzyna; Adamowicz, Izabela; Szewczyk, Jakub; Mirek, Janusz; Basiaga, Kinga; Gruca, Justyna Wstęp: Stopa jest podstawowym punktem kontaktu ciała człowieka z podłożem. Biomechanikę stopy można porównać do wieloczęściowej, dwuramiennej dźwigni, składającej się z 26 kości, stabilizowanych czynnie przez pracę mięśni oraz biernie przez więzadła i torebki stawowe. Według T. Kasperczyka, stopa o prawidłowej budowie ma trzy punkty podparcia: guz kości piętowej, głowa pierwszej i piątej kości śródstopia. Patrząc na stopę w pozycji pionowej, posiada ona łagodny łuk od strony wewnętrznej, który przylega śródstopiem i piętą do podłoża. Po odbiciu stopy na plantokonturogramie po stronie przyśrodkowej widać typowe wydrążenie (Kasperczyk, 2004). Pomimo złożonej budowy i architektury, stopa wykazuje dużą elastyczność oraz ruchomość. W organizmie ludzkim pełni bardzo ważne funkcje: statyczną – zapewniając stabilizację i wytrzymałość podczas stania, a także dynamiczną – umożliwiającą poruszanie się (Borkowska, Gelleta, 2015). Charakterystyczna budowa stopy zapewnia amortyzację wstrząsów podczas lokomocji, w ten sposób chroniąc układ nerwowy, narządy wewnętrzne i kręgosłup przed mikrouszkodzeniami powstającymi podczas codziennej aktywności życiowej (Puszczałowska-Lizis, 2011). Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/790 2023-01-01T00:00:00Z http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/789 Wyzwania dla bezpieczeństwa ruchu drogowego – aspekty prawne i społeczne / pod red. Krzysztofa Dymury Dymura, Krzysztof; Rymar, Maciej; Mucha, Dominika; Handzel, Ludomir; Ogurek, Ryszard; Filip, Zbigniew; Stachelek, Dariusz; Kosmaty, Piotr; Durczak, Artur; Wojtas, Mariusz; Gupało, Jarosław; Woroń, Jarosław Wstęp: Kilka ostatnich lat to czas ważnych zmian w prawie, mających na celu poprawę bezpieczeństwa ruchu drogowego. Przede wszystkim dzięki znowelizowanym przepisom, skutecznym działaniom policjantów i dobrej współpracy z podmiotami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo ruchu drogowego, można zauważyć, że sytuacja na drogach ulega poprawie, a dynamika zdarzeń ma trend spadkowy. Sun, 01 Jan 2023 00:00:00 GMT http://195.117.226.27:8080/xmlui/handle/123456789/789 2023-01-01T00:00:00Z