Model integracji sztucznej inteligencji i analiz przestrzennych w procesie podejmowania decyzji lokalizacyjnych dla obiektów odnawialnych źródeł energii

Abstract

Bezpieczeństwo energetyczne należy do priorytetów państw całego świata, zarówno w sferze społecznej, gospodarczej, środowiskowej, jak i politycznej. Jednym z głównych działań mających na celu jego wzmocnienie jest rozwój odnawialnych źródeł energii (OZE), które pozwalają zwiększyć niezależność od dostaw surowców zewnętrznych (nieodnawialnych: ropy, węgla i gazu). Polska dysponuje stosunkowo wysokim potencjałem w zakresie wdrażania odnawialnych źródeł energii, a obecne uwarunkowania sprawiają, że ich szersze wykorzystanie staje się koniecznością w kontekście dążenia do zrównoważonego rozwoju (Sołowiej i in., 2021). Stanowi to ważny czynnik transformacji energetycznej, szczególnie w obliczu rosnącej troski o środowisko i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. W Polsce, podobnie jak w innych krajach Unii Europejskiej, dynamiczny rozwój OZE zyskuje na znaczeniu, co wynika z założeń polityki klimatycznej oraz dążenia do zwiększenia bezpieczeństwa energetycznego. Wykorzystanie energii słonecznej, wiatrowej, biogazu oraz innych OZE ma istotny wpływ na zrównoważony rozwój kraju i uniezależnienie się od tradycyjnych paliw kopalnych.